Een lang verlengd weekend richting Italië! Daar leek het toch op toen we aankwamen in Cadier. Het hele Italiaanse team heeft ons daar maar eventjes netjes afgedroogd (maar daarover straks meer). Zelfs onze voorzitter ‘Gertje’ wist ons op dag 1 te verslagen. Wel niet met het boogschieten zelf, maar hij was voor ons aangekomen op de bestemming, wat een hele prestatie is voor onze voorzitter.

Van het lange eind stappen waren we natuurlijk wel al goed opgewarmd dus inschieten was enkel voor onze armspieren wakker te schudden… of voor nog afstanden te nemen. Ons Peggy schoot haar 1^ste pijl recht in een klein ringetje onderaan het blazoen en zag dat het goed was. Jefke had het wat moeilijker omdat zijn armspieren niet meewilden. Een knakje in de bovenarm hebben hem heel de field met een onzeker gevoel laten schieten. En Gert, die kreeg niet genoeg van het inschieten. Volgens mij wist hij toen al wij wie hij op den doel stond en zat hij met een klein eitje in zijn broek J

We begonnen op het gele parcours, wat achteraf gezien het mooiste stuk was. Voor we erin konden vliegen moesten we eerst nog wat geiten verdrijven die lekker in de zon voor de doel lagen! Maar Willem had het ons netjes voorgedaan. Een beetje verderop werden we geplaagd door een horde wijngaardslakken die wel eens lekker hadden kunnen smaken, was het niet dat ze er een beetje ziekjes uitzagen. Door het mooie zicht over de groeve wisten we weer waarom we zo van deze sport houden.

Aan de kantine gekomen toch even mentaal voorbereiden op de doel die ver daarboven naar ons stond te lachen. “Willem, wil je een beetje sneller schieten? Ons Peggy heeft die voorbijdrijvende wolk besteld om op te richten!!!”. Zelfs met dit stukje ‘claudschieten’ geraakte ze nog niet aan de doel.

De tussenstand na dag 1 was niet echt schitterend te noemen voor SSW, zeker in vergelijking met de Italianen. Ik had bijna zicht op mijn afstanden, ons Peggy had al wat pijlen verschoten, Linda deed niets anders dan links-rechts mikken, Jefke zocht een nieuwe houding om zijn arm niet te overbelasten, Luk zat aan de pillen voor zijn rug, onze voorzitter stond met knikkende knieën te schieten en ons votje, awel die deed da nog ni zo slecht.

Gert nam de Luk en ons votje mee naar huis terwijl wij ons tentje op de camping gingen opstellen. Het beste plaatske stond voor ons gereserveerd en door Linda en Jefke kregen we nog een heerlijk aperitief drankje aangeboden. Bovendien trakteerde Niels ons op een grote primeur, door zijn nieuwe boog aan ons te laten zien. Daar gaan we nog van horen!

Na een lekkere maaltijd ons bedje in voor een goede nachtrust. Jammer genoeg werd die verstoord door onze achterliggende buurman ‘genaamd Xander’ die nog even enkele bomen moest omzagen! Grommel, grommel.

Het rode parcours op dag 2 was er een van rariteiten. Peggy dacht op de kermis te staan en besloot om op de cijferplaatjes te mikken. Op doel 23 had ze een voltreffer en van de scheids die stond toe te kijken mocht ze zelfs de punten opschrijven! Als ze dit zou gedaan hebben had ze haar score maar netjes weten te verdubbelen. Op een bunny schoot ik ‘eindelijk mijn eerste 18 en op hetzelfde moment schoot ons Peggy ‘TSJAKKA’: een dikke 6!

Het begon eindelijk goed te gaan, was het niet dat mijn pees het aan het begeven was, en dit omdat mijn LAT AAN HET SCEUREN WAS!! Met spoed een reservepees erop gelegd en dus weer geen afstanden meer. Zo blijven we natuurlijk wel bezig ja.

Als je dan op een gegeven moment professor Gobelijn voorbij ziet wandelen dan is het helemaal compleet.

Over onze punten moeten we het op deze schieting niet hebben. Wat SSW op de meeste andere schietingen doet, was hier weggelegd voor de Italianen. Buiten Jefke en ons votje ging iedereen met lege handen naar huis. Erger nog: Peggy met bijna geen pijlen, Luk met een zere rug, Jefke met een mankement aan de schouder, ik met een gescheurde lat,… maar onze voorzitter die spande wel de kroon met de wijze raad van een jonge snaak, ‘gewoon blijven oefenen’. (weet Cemandi veel dat Gert al langer schutter is dan dat 24 jarige broekie! ;-)

Weeral een geslaagd weekend achter de rug.

Groetjes Dirk en Peggy