SSW FORT VAN LIER 2 EN 3 APRIL 2011

Goedendag allemaal , ik weet het heeft eventjes geduurd maar hier komt mijn verslagje van onze wedstrijd.

Na enkele weken hard zwoegen aan de voorbereiding van onze field, samen met enkele andere SSW’ertjes, had ik het genoegen om het geleverde werk zelf met pijl en boog te lijf te gaan .

Vrijdagmorgen begonnen we met volle moed aan de laatste afwerking en kwamen er nog een heel deel van onze oudere rakkers bij om ons te helpen . De lierenaren lieten zich ook niet onbetuigd en kwamen een handje helpen om de tenten op te zetten.

Dirk werd aangeduid als werkverdeler en had blijkbaar zijn werk goed voorbereid

( peggy haar lijsten beginnen hun nut te bewijzen ). Iedereen krijg al snel een taak toegewezen .

Zaterdagmorgen: Wat was dat nu weer! De Gust en de Piet in het midden van de baan. ‘Paspoortcontrole! wat komt ge hier op het fort doen? Met uwen hond wandelen? Dat doet ge dan maar rond het fort anders wordt ge gegarandeerd op een saté pen geregen.’

Andere mochten dan wel door en werden verder gestuurd naar aangeduide plaatsen in het fort waar ze opgestapeld werden, kwestie van iedereen een plaats te geven.

Ik was mee beginnen stapelen toen er eentje opzij bleef staan. Ain hanswourstje. En maine freund was is thas probleem? main wagen wert smutsich (vuil).

Ik heb hem dan heel vriendelijk uitgelegd dat hij kon aanschuiven of tsoeruk nag hous faren , hij heeft zich dan maar in een plasje geplaatst. J

De wedstrijd zelf:

Twee dagen ongelooflijk genoten: goed weer en een zeer goed uitgezet fieldparcours, een fort van lier waardig parcours (goed gewerkt parcoursbouwers, het was een hele uitdaging ). Wat loopt hier nu constant met een rugzakske op het fort rond , het heeft een rood kopeke en er lopen druppeltjes af? Oh, het is de terreinverantwoordelijke. Volgens mij begint onze dirk het fort al goed te kennen, ook de binnenwegen. Of heeft hij ons vergeten te vertellen dat hem van een vijfling komt. J

Fortje op fortje af , en dan tussendoor naar de kantine om de tank terug te vullen en de nodige proviand op te slaan anders zou de motor wel eens kunnen beginnen pruttelen .

De kantine werd vakkundig geleid door onze voorzitter , ge moest nooit lang wachten om aan uw gerief te geraken en de croques en hamburgers werden met de nodige zorg aan de man gebracht.

Nen dikke proficiat aan de mannen en vrouwen van de catering , ik had steeds, als ik aan den toog kwam het gevoel dat ik bij een hoop mensen kwam die zich zeer goed in hun vel voelde en dit geen werk vonden maar een hobby. Alleen zag ik ineens onze voorzitter den afwas doen: ‘had hij voor deze taak dan toch geen vrijwilliger gevonden?’ (Ik heb thuis ook een afwasmachine Gertje) .

Zondagavond of eigenlijk vroege avond:

Iedereen nog eventjes sterk aan de kar getrokken , vele handen verlichten het werk en , ja hoor, we hadden nog de tijd over om samen een goede pint te pakken en eens goed te lachen.

Proficiat allemaal en voor mij is dit voor herhaling vatbaar.

Ps : volgende maal schrijf ik mijn verslag vroeger want mijne gryere begint ook al gaten te vertonnen .

Groetjes en tot een van de dagen

Jefke bowtech