Het beloofde een zalig weekend te worden. Zaterdag was het nog een beetje aan de frisse kant, maar droog weer. Ideaal om de beesten uit hun tent te lokken. Linda en ik mochten het maatwerk van de dieren op zich nemen terwijl het manvolk ten velde trok, gewapend met afzetlint, kruiwagen, hamer en plaatjes… het betere bogenwerk was pas voor de dag daarna.

Linda en ik werden bijna letterlijk overvallen door al die stukken wild vlees die uit het aanhangwagentje vielen. Gelukkig waren Gust en Guido er nog om ons te helpen de beesten naar onze hand te zetten. Tegen de vieren stond alles klaar en konden we nog een mooie tentoonstelling van ons Francine mee doorpikken voor we richting huiswaarts reden.

Vroeg, ‘heel vroeg’ uit de veren want eindelijk mijn eerste wedstrijd na een lange maar leerrijke winterslaap. Laat die beestjes maar komen nu! Ik ben er volledig klaar voor.

Aangekomen op de cross moesten de mannen de beesten eerst nog bijeen drijven en op hun plekje zetten. schoon weer dus de beestjes konden zich echt van hun schoonste kant laten zien.

De strijd lag nu volledig open!

Van Wezel trokken we met een klein groepje het veld in. Luc met een ‘c’ en Jenske stonden samen op een doel. Jens begreep niet goed ‘waarom’ we een otter en een kalkoen samen hadden gezet terwijl ze in hun groep niet goed begrepen ‘waarom’ ze ‘de Jens’ nu bij hun op den doel hadden gezet. Ook Guido, Rita en Thierry genoten van deze 3D. Rita en Thierry het langste, want het was wachten,… wachten,… wachten, tot hun peloton binnen kwam (ga daar mee naar den oorlog ;-) ).

Mijn ventje en ikzelf stonden bij onze vo zijne maat, den Charel, en dan nog bij Frans Egermond. In beter gezelschap konden we echt niet vertoeven. Als eersten trokken we het veld in en hebben niet al te veel gemerkt van de opstopping die achter ons aan het gebeuren was. Gelukkig was onze peetvader van de Bow-teck al goed wakker om alles in goede banen te leiden. En zoals Jefke onze peetvader is bij SSW, zo is Frans Egermond de oervader van het boogschieten in ons Belgenlandje. Naast hem waren we allemaal groentjes vandaag. (gelukkig zaten we in het bos, daar viel dat zo niet op) Onder een stralende zon EN met een goed gevulde pijlenzak liepen we achter de dieren aan. Af en toe een deugddoend tussenstopje inlassen om naar de verhalen te luisteren van Frans die al heel wat heeft meegemaakt in zijn schutterscarrière. Nog snel even een drankje bestellen aan de toog bij ons moetje, die bijna in haar eentje de toog wist te bemannen, nog een broodje bestellen bij onze voorzitter en de Wouter en dan verder.

En of ik goed geschoten heb? Jazeker! Geen pijlen verloren, wel 2 kapotjes. Yes, en ook ene keer TJAKKA!!! Wel na een hele dag geoefend te hebben, maar geduld is een schone deugd wordt me soms in het oor gefluisterd. Dirk moest nog een ietsje langer geduld oefenen omdat ik eerder een X wist te schieten dan hij (hihi).

Voor mij was het een super geslaagd weekend op een super mooi parcours in een super mooi gezelschap! De eerste toon is weeral gezet en het was een schoon toontje. Hopelijk volgen er nog mooie tonen, dan hebben we op het einde van het schietseizoen een mooi deuntje om de winter mee door te komen.

Groetjes en nog veel schietplezier gewenst aan iedereen!

Peggy